Tago Mago Music: februari 2007

dinsdag 27 februari 2007

maandag 26 februari 2007

"Stig O'Hara, the Rutles' lead guitarist had hidden in the background so much that a rumour went around in 1969 that he was dead. According to the rumor, he was supposed to have been killed in a flash fire at a water bed shop and replaced by a plastic and wax replica from Madame Tussauds.

Several so-called "facts" helped the emergence of this rumour. First, he never said anything in public. Even as the "quiet" one he had not said a word since 1962.

Secondly, on the cover of their then latest album, Shabby Road, he was wearing no trousers, and old Italian way of indicating death.

Thirdly, Nasty supposedly sings "I buried Stig" on the song I Am The Waitress from the Tragical History Tour album. In fact he sings "E burres stigano" which is very bad spanish for "Have you a water buffalo?"

Fourthly, on the Sgt. Rutter album he was leaning in the exact position of a dying Yeti (from the Rutland Book of the Dead).

And finally, if you sing the title of "Sgt. Rutter's Only Darts Club Band" backwards it is supposed to sound very like "Stig has been dead for ages honestly". In fact it sounds uncannily like "dnab bulc strad ylno srettur tnaegres"."

dinsdag 20 februari 2007

Pet Sounds

maandag 19 februari 2007

Jonathan David

donderdag 15 februari 2007

More Cowbell!

Ze werden geïnspireerd door science fiction, ruimtevaart en keltische mythes. Ze gebruikten alchemistische symbolen en gepaintbrushte afbeeldingen voor hun albumhoezen. Ze hebben bovendien een umlaut in hun naam.

Genoeg redenen dus om Blue Öyster Cult te mijden. Met één nummer maken ze echter echt alles goed: 'Don't Fear The Reaper' uit 1976.

Luister hieronder en check de geweldige persiflage uit 2000 door Saturday Night Live, met Will Ferrell als het fictieve bandlid Gene Frenkle, en Christopher Walken als producer.

Beeld en Geluid

Blue Öyster Cult - Don't Fear The Reaper

Black Coffee

Geluid

Peggy Lee - Black Coffee

woensdag 14 februari 2007

Hey Bulldog

Op 11 februari 1968 bevonden de Beatles zich in de Abby Road studio's met de bedoeling een filmpje te maken voor hun nieuwe single 'Lady Madonna'. John Lennon liet wat halve ideetjes horen voor iets wat hij aan het begin van de dag nog 'Hey Bullfrog' noemde. Paul McCartney raakte enthousiast en de Beatles besloten ter plekke het nummer aan te pakken en op te nemen.

'Hey Bulldog' is geen diepgravend nummer geworden, maar het straalt wel dit enthousiasme uit. Of zoals Lennon zei: "It's a good-sounding record that means nothing."

Het nummer kwam in januari 1969 terecht op de soundtrack van de overigens zeer toffe tekenfilm 'Yellow Submarine.' Van deze plaat was alleen kant A gevuld met origineel Beatle-materiaal, en van deze zes nummers waren er bovendien slechts drie nieuw. De andere helft van de plaat bestond uit orkestrale filmmuziek, gecomponeerd door George Martin. Niet het sterkste album van de Beatles dus.

De beelden die waren geschoten tijdens de opnames van 'Hey Bulldog' zijn in 1968 toch gebruikt voor het filmpje bij 'Lady Madonna.' In 1999 zijn ze ter promotie van het heruitgebrachte 'Yellow Submarine' weer samengevoegd met het nummer dat er werkelijk gespeeld werd. Zie onder het resultaat: leuk om de Beatles zo ongedwongen in de studio bezig te zien!

Beeld en Geluid

The Beatles - Hey Bulldog

Lady Madonna

Hey Bulldog

Valentijn

Geluid

Chet Baker - My Funny Valentine

maandag 12 februari 2007

Guilty Pleasures #1

Ik weet niet of het nog steeds hip is om The Carpenters mooi te vinden. Maakt mij ook niet uit: ik kan het gewoon niet helpen. Een hele plaat is te veel van het goede, maar ze hebben een paar fantastische nummers. Dit is er één van.

Geluid

The Carpenters - We've Only Just Begun

zondag 11 februari 2007

Ass (2)

Geluid

Theo Maassen en de Kapotte Kontjes - Lauwe Pis (fragment, legale download hier)

Ass

Een paar maanden geleden zag ik de postrockers van Tape in de Extrapool in Nijmegen. Het was een fraai optreden, maar de grote verrassing van de avond was het naprogramma: de Zweedse act Ass. Achter dit wat vreemde pseudoniem gaat Andreas Söderström schuil.

Hij is naar eigen zeggen: "a selftutored multi-instrumentalist, and a versatile punkrocker grown up in a bouzoki factory". Dit resulteert in fraaie licht electronische folk, met Söderströms intieme zang en gitaarspel als middelpunt. Deze hoofdrol wordt vaak in de loop van zijn nummers overgenomen door subtiele blazers. Eh, in ieder geval heel mooi dus.

Ass' debuut is al een tijdje uit op het kleine Headspin Recordings en zeker het beluisteren en aanschaffen waard. Zwem voor meer informatie én muziek naar zijn MySpace pagina.

Geluid

Ass - Why Astrid Smiles (fragment)
Ass - Don't You Tell A Word

zaterdag 10 februari 2007

Marvin Gaye = held

Geluid

Marvin Gaye - Let's Get It On

Radiodread

Elk klein nieuwtje over Radiohead is voor mij net zo belangrijk als voor normale mensen de vorming van een nieuw kabinet of de dood van een playmate. En het nieuws is: ze zijn weer in de studio! Nieuwe nummers doken al op in de live-set, dus er moet flink wat materiaal klaar liggen. Een release-datum is nog niet bekend, al heeft amazon het over 6 augustus.

Gitarist Jonny Greenwood heeft naar verluid de laatste paar maanden enkel naar dub en reggea geluisterd. Of dit te horen valt op de nieuwe plaat is gissen, maar het heeft in ieder geval geleid tot een door hem samengesteld verzamelalbum. Voor "Jonny Greenwood is the Controller" selecteerde hij nummers uit de catalogus van het legendarische Trojan label.

Hieronder het laatste officiële levensteken van Radiohead en een tof, door Greenwood geselecteerd nummer van Lee Perry.

Geluid

Lee "Scratch" Perry - Black Panta
Radiohead - I Want None of This (van "Help: A Day In The Life", koop of doneer aan Warchild)

David Shrigley

De tekening die ik heb gebruikt bij mixtape # 1, is gemaakt door de Schotse kunstenaar David Shrigley. Ik ben een groot fan van zijn tekeningen en animaties.

Het werk van Shrigley is moeilijk uit te leggen, het is op vreemde manier zowel grappig als tragisch. Het lijken wel kindertekeningen, maar als je nichtje van drie dit ook kan heb je een behoorlijk verknipt nichtje.

Naast het maken van tekeningen en animaties spreekt hij ook stukjes spoken word in, meestal met zeer rare instructies en bizarre wijsheden. Deze stukjes worden gebruikt als de afsluiting van "Late Night Tales", een serie albums waarop verschillende artiesten (o.a. Belle and Sebastian, Four Tet, Air en The Flaming Lips) hun favoriete muziek laten horen. Binnenkort komt er ook een apart album van David Shrigley uit.

Hieronder wat van zijn filmpjes en spoken word. Kijk voor meer animaties hier.

Beeld en Geluid

David Shrigley - Doctors
David Shrigley - The Jist (real)

dinsdag 6 februari 2007

Rare vogel

Zanger, kunstfluiter en violist Andrew Bird brengt dit jaar een nieuw album met de duistere titel Armchair Apocrypha. Hier alvast een nummer van die plaat. Meer van hetzelfde, toch mooi. Daaronder kun je zien hoe de man het er live van afbrengt. Als fabchannel geen breakdown heeft.

Beeld en Geluid:

Andrew Bird - Heretics

maandag 5 februari 2007

More Songs About Buildings and Food # 2 - Don't Worry About The Government

" The name of this band is Talking Heads.
The name of this song is Don't Worry About The Government."

Geluid

Talking Heads - Don't Worry About The Government (live)

Slaapliedje

Zo mooi

Dit liedje hoorde ik vandaag voorbijkomen op mijn iPod, en het paste precies bij mijn stemming, mijn tandpijn en de regen.

Geluid

Antony and the Johnstons (feat. Devendra Banhart) - Spiralling

Fantoompijn

Heinz = held

Neon Bible

De nieuwe, tweede plaat van de Canadese band Arcade Fire, komt begin maart uit. Van Neon Bible, want zo gaat ie heten, wordt zoveel verwacht dat hij wel tegen MOET vallen.

Hier alvast twee nummers. De zanger Win Butler klinkt tegenwoordig wel erg als The Boss, maar een kniesoor die daar over valt.

Check de site van Arcade Fire voor meer, als je dat wil.

Geluid

zondag 4 februari 2007

More Songs about Buildings and Food # 1: Rock Lobster

Kunst en dus ook popmuziek, gaat vaak over de liefde en alle ellende die daar bij komt kijken. En terecht. Maar het mag verdikkie ook weleens over iets anders gaan! Voedsel en Gebouwen bijvoorbeeld. Laat mij de komende maand uw kwieke wijze gids zijn, om u rond te leiden door de krochten, kelders en kruipruimtes van het wonderlijke gebouw dat popmuziek heet. Zou Frits Spits zeggen.

De eerste in deze reeks: de B-52's met Rock Lobster. Net als het eerder genoemde Van Halen een band met Osama Bin Laden als fan.

Rock Lobster staat op de toffe titelloze debuutplaat van de B-52's uit 1979. Titelloos debuteren was ook toen heel hip. Het nummer heeft een weinig diepgravende, maar amusante tekst vol strand en zee-associaties. Everybody had matching towels! De kreeft wordt in het nummer niet opgegeten, maar een kreeft blijft een kreeft en is voedsel. Dus mag.

Suggesties voor deze soort van rubriek zijn overigens meer dan welkom: ik ken eerlijk gezegd niet zoveel liedjes over gebouwen. Hoewel....

Geluid

The B-52's - Rock Lobster

Happy Birthday, Bobby Brown!

Bobby Brown is vandaag jarig. Vroeger was hij beroemd arenbie zanger, maar Bobby komt tegenwoordig vooral de dag door met het gebruiken van drugs en het uitoefenen van huiselijk geweld. Voor de laatstgenoemde activiteit is zijn vrouw Whitney Housten een dankbaar slachtoffer.

De zanger en levensgenieter Bobby heeft ook onbedoeld bijgedragen aan het internationale terrorisme. Er gaan namelijk geruchten dat Osama Bin Laden een tijdje van plan is geweest Bobby Brown te laten vermoorden. Hij heeft blijkbaar aan het kijken van the Bodyguard een ongezonde fascinatie voor Whitney overgehouden, en wilde haar tot één van zijn vrouwen maken. Tijdens het huwelijk zou deze vrijheidsstrijder haar vervolgens naakt laten dansen op de muziek van Van Halen: zijn favoriete rockband. Running with the devil! Gelukkig voor Bobby Brown vond Osama de Twin Towers uiteindelijk toch een beter doelwit.

Wat is Bobby Brown's prerogative de laatste tijd? Voor uitgerangeerde sterren als Brown is er tegenwoordig een uitkomst: de reality soap. En inderdaad, Bobby en zijn entourage zijn tegenwoordig wekelijks te zien in "Being Bobby Brown". De Amerikaanse kijker kan deze week dus waarschijnlijk zien hoe Bobby zijn verjaardag viert. Hiep! Hiep! Hoer!

Geluid